Burası Benim Dünyam

Burası Benim Dünyam 

Papatyalar dile gelirse..

Baharın müjdeleyicisi benim için; papatyaların uçsuz bucaksız alabildiğince dağda bayırda yeşermesi, rengarenk çiçeklerin açması, doğanın canlanması, ağaçların çiçeklenmesi ve börtü böceklerin artık kış uykularından uyanıp tam hız kış hazırlıkları iç

in çalışmaları, kuşların cıvıltıları bize ilkbaharın geldiğinin göstergeleridir. Böyle bir papatya tarlası görünce, sizler de benim gibi adeta cennete düştüğünüzü düşünenlerden misiniz? Yaşlarımız kaç olursa olsun eminim çoğumuz papatyalardan fallar yapmıştır. Yalnız olmadığımı düşünüyorum. Hemen yere oturup başlardık papatyalardan taçlar yapmaya, o taçları takıp resim çekinerek anı ölümsüzleştirmeye ya da papatyalardan fallar yapıp, hemen seviyor sevmiyor yapmaya, demem o ki sevildiğimizi duymayı bile onlardan medet ummuşuz, meğer toplum olarak sevgimizi gösterme konusunda bile ne cimri davranmışız. Ne çok sevgiye aç bırakılmışız da o kadar papatyanın katilleri olmuşuz. Birine sevdiğini söylemek neden bu kadar zor olur, kişi sevdiğini özgürce söylemeli, hissettirmeli neden insanlar bunları zorlaştırır ki kolaylaştıracağına. Sevmiyor çıkmasına hiç tahammül edemezdik. İlla seviyor çıkmalıydı. Orda bile kendimizle savaş içine girerdik, kabul etmezdik, bir tane daha alıp tekrar tekrar papatyalara sormaya, taki zorla seviyor bulana kadar, bu işlem böyle devam ederdi. Belki bir gün dile gelip konuşurlardı. Vazgeç artık, anla! Kızgınlıklarımızı, zavallı papatyalardan çıkardık. Bu uğurda, en çok da o masumları ezdik, incittik. Acaba bizleri affederler mi? Yeniden yüreklerini bize açarlar mı? bizlerle barışıp, baharın gelişinin habercisi olmaya devam ederler mi, yoksa bir daha açmamaya mı karar verirler...



496 görüntüleme1 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Tahma Kanyonu